Cement włóknisty to idealny materiał budowlany?

Historia płyt włókno-cementowych ma sporo ciekawych momentów. Od lat 20. XX wieku, kiedy udało się ustalić technologię produkcji, firmy budowlane poddawały materiał wielu eksperymentom i testom. Prawdziwą sławę i popyt w świecie architektury włókno-cement zyskał dopiero w latach 50. XX wieku. W połowie wieku architekci Gropius i Corbusier jako pierwsi zastosowali powlekane panele włókniste w elewacjach wentylowanych. Do połowy lat 70. powszechnie stosowano włókno-cement, jednak w 1976 roku naukowcy rozpoczęli dość skuteczną kampanię przeciwko stosowaniu płyt z cementu włóknistego.

Faktem było, że integralnym elementem zbrojenia włókno-cementu w tym czasie była nić azbestowa. Naukowcy zidentyfikowali szkodliwe właściwości najdrobniejszych cząstek pyłu azbestowego, które nieuchronnie występują w budynkach z cementu włóknistego. Po dostaniu się do organizmu cząsteczki pyłu azbestowego poważnie zwiększają ryzyko raka.

Jako zamiennik azbestu eksperci wyróżnili przede wszystkim włókna bazaltowe, aramidowe, a także celulozowe. Właściwości tych substytutów pozwoliły zachować tak cenne właściwości płyt włókno-cementowych, jak: odporność na ściskanie i rozdarcie, ogólną niezawodność, długą żywotność i ognioodporność. Jednocześnie stosowanie substytutów umożliwiło przekształcenie płyt włóknistych w przyjazny dla środowiska materiał budowlany. 

Europejscy budowlańcy stosują nieszkodliwy cement włóknisty od ponad dekady. W Polsce takie decyzje to wciąż nowość, jeśli nie ciekawostka.

Jednak pomimo wszystkich osiągnięć nauki i przemysłu, nie wszyscy producenci płyt włókno-cementowych są gotowi całkowicie zrezygnować z wykorzystania w produkcji azbestu. Ten niebezpieczny komponent jest nadal obecny w produktach wielu firm nawet dzisiaj.

Zatem jaki jest wynik końcowy? Czy w dzisiejszych czasach można nazwać cement włóknisty idealnym materiałem budowlanym? Odpowiedź brzmi: tak, ale tylko wtedy, gdy panele włókno-cementowe są zamawiane u zaufanego dostawcy.